تبليغاتX
تبخيرشو

تبخيرشو

الهی, عقیده هایم را از دست عقده هایم مصون بدار

 

 

روزمره

- این روز ها وقتم را با ثانیه ها پر می کنم.

- اساتید باور ندارند ترم جدید شروع شده!

ـ شاید باور نداره که دوستش دارم.

ـ استاد عزیزم٬ غم بخش جدا ناشدنی زندگی ما انسان هاست٬ امیدوارم خوشی هایتان بیشتر از غم هایتان باشد.

 


سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386 |

 

شب سوم - خشونت و سکوت رسانه ها

اعتراضات دانشجویی همچنان ادامه دارد

دانشجویان برای کسب حمایت ( یار دبستانی ) و ( ای ایران ) سر دادند.

پلیس در بالایی کوی را با گارد های بتنی مسدود کرد.

دانشجویان در کنار در اصلی تجمع کردند.

یکی از دانشجویان تهدید به شکایت به جرم آسیب رساندن به خودروی پلیس شد. 

دانشجویان شعار دادند: " پلیس به این بی غیرتی / هرگز ندیده ملتی " پلیس لبخند می زند.

جنبه صنفی اعتراضات کم رنگ شده است. این یعنی آغاز حادثه

جمعیت به سمت در پایین حرکت کردند.

اتاق نگهبانی در آتش خشم دانشجویان کاملا سوخت.

پرتاب سنگ توسط دانشجویان. پلیس کم کم خونسردی خود را از دست می دهد.

ندیدم ولی می گن اعتراضات دیشب با بازداشت و مجروح شدن چند تن از دانشجویان تمام شد.

در تمام این مدت خیابان کارگر بسته بود.

ترس از گسترش این جریان در سایر دانشگاه های تهران٬ پلیس را وادار به اقدامات جدی در روز های آتی خواهد کرد.

 


دوشنبه هشتم بهمن 1386 |

 

شب دوم - تشدید اعتراضات

دومین شب اعتراضات دانشجویی کوی دانشگاه تهران به خیابان کشیده شد. خیابان کارگر حدود دو ساعت بسته شده بود. متاسفانه انبار کوی توسط برخی از دانشجویان غارت شد.


یکشنبه هفتم بهمن 1386 |

 

کوی دانشگاه تهران - تهران - ایران

تا حالا شده غذات بوی گربه مرده بده؟

دیروز کوی دانشگاه تهران شاهد اعتراض تند دانشجویان نسبت به غذای مسموم سلف کوی بود که طی آن دانشجویان اقدام به شکاندن شیشه های سلف کردند٬ به یکی از در های انبار سلف آسیب رساندند و قصد شکاندن قفل در دیگر انبار را داشتند که با حضور انتظامات کوی از ورود آن ها به انبار ممانعت شد.

این ها مشاهدات خودم بود اما میگن عده ای از دانشجویان٬ خیابان کارگر را هم بستند که با دخالت نیروی انتظامی ماجرا خاتمه یافت. 

ریاست محترم کوی دانشگاه تهران!

آیا حاضری این غذا را دست فرزند خودت بدی؟ 


شنبه ششم بهمن 1386 |

 

نقطه اوج

می گن نقطه اوج هر فواره نقطه سقوطش هم هست.

اما هیچ نقطه ای برای ما آدما نقطه اوج نیست٬ حتما یه نقطه بالا تر از اون وجود داره٬ مهم رسیدن به اون نقطه!


دوشنبه یکم بهمن 1386 |

 

بگذار تا شیطنت عشق چشمان تو را به عریانی خویش بگشاید
هر چند معنایش جز رنج و پریشانی نباشد؛
اما کوری را هرگز به خاطر آرامش تحمل مکن

 

تراوشات اخير

فانوس و سایه ها

انتظار

کاش می آموختیم

تو را می جویم

هوای گریه

تولد

حرف درد رنج

ایمانی خطرناک

مرگ